We vinden commerciële organisaties vaak slagvaardiger dan publieke organisaties. Besluiten worden sneller genomen, risico’s makkelijker geaccepteerd en als iets niet werkt, sturen we bij. In de publieke sector duurt het allemaal wat langer. Veel overleg, veel belangen en veel nadruk op zorgvuldigheid (…niet altijd succesvol uitgevoerd).
Vanuit een commerciële bril ziet dat er al snel inefficiënt uit.
Maar misschien kijken we naar de verkeerde winnaar.
Een publieke organisatie moet namelijk iets wat voor commerciële ondernemingen lange tijd veel minder belangrijk was: voortdurend rekening houden met haar maatschappelijk bestaansrecht. Ze werkt met publiek geld, moet belangen afwegen en moet kunnen uitleggen waarom een besluit niet alleen financieel verstandig, maar ook maatschappelijk verdedigbaar is.
Juist commerciële organisaties krijgen steeds meer met diezelfde werkelijkheid te maken.
Een onderneming kan uitstekend renderen en toch haar omgeving tegen zich krijgen. Werknemers, klanten, omwonenden en maatschappij accepteren steeds minder vanzelfsprekend dat financieel rendement voldoende reden is om bepaalde keuzes te maken. De vraag verschuift langzaam van wat levert het op, naar wat levert het ons op?
Daarmee wordt iets wat wij bij publieke organisaties soms als hinderlijk ervaren wordt – rekening houden met veel belangen – ineens een interessante competentie.
Dat betekent niet dat we voortaan eindeloos moeten vergaderen. Integendeel. Publieke organisaties kunnen best wat commerciële slagvaardigheid gebruiken.
Maar misschien ligt de echte uitdaging wel bij het bedrijfsleven.
Niet hoe je zo snel mogelijk een goed besluit neemt, maar hoe je een besluit neemt dat financieel klopt én maatschappelijk houdbaar blijft.
Want wat is winst zonder zicht op continuïteit?
Wat vind jij? Ben je eens met Ben Wildeboer of kijk je hier anders naar? Laat het weten middels een bericht naar ben@alterim.jobs